Canon در سال 2025: درخشش فوق‌العاده R6 Mark III در سالی قدرتمند برای کانن

کانن در سال ۲۰۲۵: R6 Mark III فوق‌العاده، تیتر سالی قدرتمند برای کانن

سال ۲۰۲۵ برای کانن سالی بسیار پرکار بود؛ سالی که با معرفی یک دوربین ویدیویی بسیار خوب یعنی Canon EOS C50 و یک دوربین هیبریدی حتی بهتر یعنی EOS R6 Mark III ــ که عنوان دوربین سال PetaPixel را هم کسب کرد ــ برجسته شد.
اما ۲۰۲۵ کانن فقط به این دو دوربین محدود نمی‌شود. بیایید نگاهی عمیق‌تر به سال کانن بیندازیم، ببینیم چگونه چشم‌انداز EOS R را متحول کرد و چگونه زمینه را برای درخشش بیشتر کانن در سال ۲۰۲۶ و پس از آن فراهم ساخت.
کانن در سال ۲۰۲۴ هم سالی بسیار خوب و شلوغ را پشت سر گذاشت؛ سالی که بخش بزرگی از موفقیتش مدیون EOS R5 Mark II بود؛ دوربینی که هنوز هم بهترین دوربین بدون آینه‌ی کانن محسوب می‌شود، هرچند قیمت بالایی دارد.
سال گذشته کانن چهار دوربین معرفی کرد: EOS C80، C400، R5 II و پرچم‌دار R1. این مجموعه چهارتایی، که شامل دو مدل سینمایی EOS Cinema هم بود، با معرفی هفت لنز همراه شد؛ هرچند دو مورد از آن‌ها لنزهای VR با کاربرد بسیار محدود بودند.
سال ۲۰۲۵ به همان اندازه شلوغ بود. کانن پنج دوربین و شش لنز معرفی کرد و عملاً به رکورد بالای تولید سال ۲۰۲۴ رسید. البته همان‌طور که خواهیم دید، یکی از دوربین‌های «جدید» کانن و یکی از لنزهایش تعریف «جدید» بودن را کمی با ارفاق یدک می‌کشند. با این حال، آنچه کانن (به‌سختی) در کمیت کم داشت، با کیفیت جبران کرد.
چهار دوربین عالی و یکی که احتمالاً کسی نباید درخواستش را می‌داد
کانن سال را با معرفی PowerShot V1 در ماه فوریه آغاز کرد؛ هرچند معرفی آن کمی عجیب بود، چون تا اواخر مارس به‌طور رسمی در آمریکا معرفی نشد. با این حال، این دوربین که رقیب Sony ZV-1 Mark II محسوب می‌شود، شاید برای عکاسان چیز هیجان‌انگیزی نداشته باشد، اما برای تولیدکنندگان محتوا بسیار جذاب است.

PowerShot V1 از یک سنسور تازه‌توسعه‌یافته‌ی ۲۲ مگاپیکسلی Type 1.4 به همراه لنز زوم داخلی معادل ۱۶–۵۰ میلی‌متر استفاده می‌کند. فوکوس خودکار عالی، ارگونومی خوب، لنز داخلی شارپ و ضبط ویدیوی 4Kp30 فول‌فریم با کیفیت بالا از ویژگی‌های آن است.
آیا هیجان‌انگیزترین دوربین تاریخ است؟ نه. اما PowerShot V1 به‌خوبی میراث محبوب سری PowerShot را ادامه می‌دهد و دوربینی متعادل برای تولیدکنندگان محتوا محسوب می‌شود.
کمی بعد، دوربین ویدیومحور دیگری با قابلیت‌های عکاسی مناسب معرفی شد: Canon EOS R50 V. این دوربین APS-C با سنسور ۲۴ مگاپیکسلی و لنز قابل تعویض، بخشی از ویژگی‌های سری EOS Cinema را با قیمت اقتصادی ۶۴۹.۹۹ دلار ارائه می‌دهد.
عکس
طبیعتاً این قیمت تهاجمی با برخی محدودیت‌ها همراه است، اما EOS R50 V همچنان گزینه‌ای بسیار رقابتی محسوب می‌شود و مانند PowerShot V1، سلاح تازه‌ای برای کانن در رقابت با سونی در بازار رو‌به‌رشد تولید محتوا است.
دوربین سوم کانن که عملاً هم‌زمان با دوربین بعدی معرفی شد، باز هم تمرکز اصلی‌اش روی ویدیو است، اما این بار برای بازار حرفه‌ای‌تر. Canon EOS C50 فول‌فریم تقریباً جانشین EOS R5 C است، اما نه کاملاً. این دوربین فاقد منظره‌یاب الکترونیکی R5 C است، اما ویژگی‌های جذاب خاص خود را دارد.
این دوربین اولین محصولی است که از سنسور فول‌فریم ۳۳ مگاپیکسلی جدید کانن بهره می‌برد؛ سنسوری که خیلی زود در EOS R6 Mark III هم استفاده شد و مجموعه‌ای از قابلیت‌های ویدیویی بسیار قدرتمند را ارائه می‌دهد.
عکس
Canon EOS C50 تمام دکمه‌ها و نقاط اتصال مورد نیاز یک فیلم‌بردار حرفه‌ای را دارد، اما برخی ویژگی‌هایی که کاربران نیمه‌حرفه‌ای دوست دارند ــ مثل لرزش‌گیر داخلی ــ در آن دیده نمی‌شود. با این حال، سنسور ۷K این دوربین ویدیویی عالی از جمله RAW ضبط می‌کند و خوشبختانه برای حفظ اعتبار کانن در میان منتقدان آنلاین، قابلیت Open Gate را هم دارد.

Canon EOS C50 شاید تمام ویژگی‌های ایده‌آل ما را نداشته باشد، اما اگر محدودیت‌هایش برای شما اهمیتی ندارد، ابزاری بسیار توانمند و حرفه‌ای برای ثبت ویدیویی فوق‌العاده زیباست.
در حالی که EOS C50 عالی است، دوربین دیگری که کانن در ۹ سپتامبر معرفی کرد، اصلاً چنین نیست؛ حتی واقعاً هم جدید نیست. PowerShot 360 HS A نسخه‌ای ضعیف‌تر از PowerShot 360 HS است که اولین‌بار در سال ۲۰۱۶ معرفی شد؛ تقریباً یک دهه پیش. حتی آن زمان هم این دوربین فناوری پیشرفته‌ای نداشت، چه برسد به امروز.

می‌فهمم که کانن به بازار رو‌به‌رشد دوربین‌های کامپکت واکنش نشان داده؛ بازاری که مدت‌ها مرده به نظر می‌رسید. همچنین درک می‌کنم که راه‌اندازی دوباره‌ی خط تولید چنین دوربینی، بدون سرمایه‌گذاری جدی در تحقیق و توسعه، تصمیمی محتاطانه بوده است. اما با این حال، این دوربین ضعیف است.
بله، زوم اپتیکال بیشتری نسبت به گوشی‌های هوشمند دارد، اما مزایایش همین‌جا تمام می‌شود. دکمه‌ی «خرید» را صرفاً از سر انصاف قرار داده‌ام، اما اگر به‌دنبال دوربینی خوب در محدوده‌ی ۴۰۰ دلار هستید، گزینه‌های بسیار بهتری وجود دارد.
خوشبختانه PowerShot 360 HS A فقط یک لغزش کوچک بود؛ نتیجه‌ی نیروهای عجیب بازار متاثر از تیک‌تاک. کانن خیلی زود در ماه نوامبر با معرفی Canon EOS R6 Mark III به مسیر درست بازگشت.
بدون مقدمه‌چینی می‌گویم: R6 Mark III فوق‌العاده است. این دوربین به‌حق عنوان دوربین سال PetaPixel را گرفت و جایزه‌ی انتخاب مردمی را هم از آن خود کرد.
عکس
R6 Mark III از همان سنسور جدید ۳۳ مگاپیکسلی معرفی‌شده در C50 به بهترین شکل استفاده می‌کند. اگرچه از نظر داینامیک رنج کمی از Sony a7 V عقب‌تر است، اما این تنها نقطه‌ی ضعف جدی آن در مقایسه با رقباست.
این دوربین ارگونومی عالی، فوکوس خودکار سریع و دقیق، عکاسی پیاپی قدرتمند و تقریباً تمام قابلیت‌های ویدیویی EOS Cinema C50 را ارائه می‌دهد.

هرچند دوست داشتم R6 III حتی بیشتر از C50 و R5 II الهام بگیرد، اما واقعیت این است که بهترین دوربین در بازه‌ی میان‌رده‌ی بسیار شلوغ بازار است. همان‌طور که قبلاً هم گفتم:
Canon EOS R6 Mark III یک دوربین بدون آینه‌ی فوق‌العاده است.
انتظارات بالا بود و کانن کاملاً آن‌ها را برآورده کرد.
کانن در سال ۲۰۲۵ برای تقریباً همه لنز معرفی کرد
کانن سال را با معرفی یک لنز زوم اقتصادی آغاز کرد: RF 16–28mm f/2.8 IS STM. این لنز فول‌فریم واید، سبک، جمع‌وجور و مقرون‌به‌صرفه، جایگزینی اقتصادی برای RF 15–35mm f/2.8L IS است.
هرچند کیفیت اپتیکی سری L را ندارد، اما قیمتش کمتر از نصف است و این اختلاف، برخی ضعف‌های جزئی اپتیکی را قابل چشم‌پوشی می‌کند.

این‌گونه لنزها شاید خیلی هیجان‌انگیز نباشند، اما بسیار مهم‌اند. بیشتر عکاسان قرار نیست هزاران دلار برای لنز هزینه کنند، بنابراین داشتن گزینه‌های باکیفیت و اقتصادی ضروری است. لنزهای زوم f/2.8 مقرون‌به‌صرفه همیشه خبر خوبی هستند.
چند ماه بعد، در ماه مارس، کانن دو لنز دیگر معرفی کرد؛ یکی برای APS-C و دیگری فول‌فریم.
عکس
لنز APS-C یعنی RF-S 14–30mm f/4–6.3 IS STM PZ اولین لنز RF با پاور زوم داخلی است. این لنز برای ویدیو، لایو استریم و ولاگ طراحی شده و فاصله‌ی کانونی معادل ۲۲–۴۸ میلی‌متر را پوشش می‌دهد، اما برای عکاسی منظره هم گزینه‌ی مناسبی است.
لنز دیگر معرفی‌شده در همان ماه، RF 20mm f/1.4L VCM بود؛ عریض‌ترین لنز f/1.4 تاریخ کانن. این لنز چهارمین عضو خانواده‌ی لنزهای هیبریدی VCM بود که تا پایان سال به پنج عضو رسید.

این لنز با طراحی سبک و جمع‌وجور، برای کاربردهای حرفه‌ای عکس و ویدیو ساخته شده و به‌دلیل فاصله‌ی کانونی فوق‌عریض و دیافراگم باز f/1.4، برای عکاسی آسمان شب هم بسیار مناسب است.
در ماه آوریل، کانن لنز RF 75–300mm f/4–5.6 را معرفی کرد؛ لنزی که در واقع نسخه‌ی بازطراحی‌شده‌ی EF 75–300mm سال ۱۹۹۹ است.

نمی‌خواهم بیش از حد سخت‌گیر باشم؛ این لنز برای عکاسان با بودجه‌ی محدود می‌تواند مفید باشد. اما در مقایسه با دیگر لنزهای اقتصادی جدید کانن، نه جدید است و نه هیجان‌انگیز.
پنجمین لنز VCM یعنی RF 85mm f/1.4L VCM هم‌زمان با EOS C50 معرفی شد.
عکس
این لنز از نظر اپتیکی شاید بهترین عضو خانواده‌ی VCM باشد و حتی به اصلاحات نرم‌افزاری درون‌دوربینی هم نیاز ندارد.
در نهایت، آخرین لنز سال ۲۰۲۵ کانن یعنی RF 45mm f/1.2 STM نشان داد که یک لنز اقتصادی خوب باید چگونه باشد. این لنز با قیمت ۴۶۹ دلار، جایگزینی عالی برای لنزهای بسیار گران‌تر f/1.2 است.
عکس
این لنز به‌اندازه‌ی سری L شارپ نیست، اما کوچک، سبک، خوش‌قیمت و پرطرفدار خواهد بود؛ بدون شک.
نمره‌ی کانن در سال ۲۰۲۵
سال گذشته به کانن A- دادم و امسال هم عملکردش مشابه و بسیار قابل‌توجه بود.
R6 Mark III ستاره‌ی اصلی بود، اما PowerShot V1، R50 V و C50 هم بسیار جذاب‌اند. در بخش لنزها، خانواده‌ی VCM و لنز RF 45mm f/1.2 STM واقعاً درخشان بودند.
برخلاف برخی همکارانم، بابت بسته بودن مانت RF از کانن نمره کم نمی‌کنم، اما حضور لنزهای فول‌فریم ثالث با فوکوس خودکار، قطعاً تغییر مثبتی خواهد بود.